[ P r a E ] さんのプロフィール[ P r a E ]フォトブログリスト ツール ヘルプ

Suangtho Pornapat

職業

[ P r a E ]

Chance is a gift for those who try
全 6 枚中 1 枚目
11月4日

New place...

 
 
Hi guys,
 
Long time no see, eiei
 
Just come by to say that this space will be no longer updated!
 
But I'll still visit yours na (if I have time)
 
Actually, I got a new place a'
 
 
I can't promise that it will be updated often
 
...but I'll try ''^^
 
Let's join multiply ;P
 
Hope to see you there
 
Bye...
8月16日

เสม็ด..

 
 
แวะมาบอกว่าได้ไปเที่ยวเสม็ดแล้วน้า
 
ทั้ง ๆ ที่ควรจะได้ไปตั้งนานแล้ววว ฮ่า ๆ
 
เจอติ๋วด้วยแหละ อิอิ ^^
 
7月14日

เริ่มใหม่...

 
 
พอผ่านอะไรแย่ ๆ มาแล้วก็เหมือนได้เริ่มต้นใหม่นะ
 
ถึงมันจะไม่ดีเท่าที่เคยคิด
 
แต่ก็คงไม่แย่เท่าที่เคยเจอ
 
มีความสุขไปตามอัตภาพแล้วกันเนอะ 5555
 
จะพยายามไม่คาดหวังและไม่คิดมากละกัน
 
สู้ ๆ
7月7日

เก็บมาฝาก

 
 
เอามาฝากเนื่องจากเหตุการณ์คนขับรถเบนซ์ชนคนเสียชีวิต
และเหตุการณ์ต่าง ๆ มากมาย...เฮ่อออ
 
 
 
ฝูงชนกำเนิดคล้าย            คลึงกัน
ใหญ่ย่อมเพศผิวพรรณ        แผกบ้าง
ความรู้อาจเรียนทัน           กันหมด
เว้นแต่ชั่วดีกระด้าง            ห่อนแก้ ฤๅไหว          
 
                                        พระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ ๕
 
Born men are we all          and one,  
Brown, black by the sun     cultured.  
Knowledge can be won      alike.  
Only the heart differs        from man to man.
 
                                         แปลโดย ม.ร.ว. เสนีย์  ปราโมช
 
 
5月17日

แผ่นดินไหวล่ะ

 
เมื่อวาน
วันที่ 16 พ.ค. 50 มีความสำคัญกะเรามาก
เพราะมันเป็นวันเปิดเทอมวันแรก
วันหวยออก
วันที่เราทำงานครบ 2 ปี
วันเลี้ยงปิดโปรเจค
วันพุธ ฯลฯ
 
เข้าเรื่องซะที
ก็เมื่อวานมันมีแผ่นดินไหวง่ะ
ตอนนั้นสี่โมงกว่า ๆ กะลังเทสอย่างเมามัน
อยู่ ๆ ก็รู้สึกมึนหัวอย่างแรง พยายามมองออกไปนอกหน้าต่าง
เผื่ออะไรจะดีขึ้น เห็นม่านสั่นไหวอย่างแรง
นึกในใจว่า แอร์มันแรงจังนิ
พยายามหันกลับมาทำงานต่อ
แต่รู้สึกเหมือนจะเป็นลม สงสัยว่าตัวเองทำงานหนักเกินไป
เลยนั่งเอนหลังซักหน่อย
พอดีพี่ที่นั่งข้าง ๆ หันมาถามว่ามึนหัวมั้ย
เลยบอกว่าใช่ น้องข้าง ๆ ก็บอกว่าเป็นเหมือนกัน
คุยไปคุยมา รู้สึกเหมือนกันเกือบทั้งชั้น
เริ่มแตกตื่น หาข่าวกันใหญ่
พอดีมีคนเปิดประตูหนีไฟเข้ามา
มองออกไป เอ๊ะ ทำไมคนหิ้วกระเป๋าลงกันใหญ่
อ่ออ..เค้าอพยพกันหมดแร้ววว
 
สรุปกันได้เองโดยไม่ต้องมีใครบอกว่า
แผ่นดินไหวฮ่ะ รีบลงก่อนจะ aftershock ดีกว่า
ด้วยความที่เราเป็นชนชั้นสูง (ชั้น 33)
เลยทำให้รู้สึกถึงความสั่นสะเทือนมากกว่าคนข้างล่าง
และก็ด้วยความที่เป็นชนชั้นสูง
เลยทำให้เราต้องเดินลงบันไดหนีไฟ โ ค ต ร ไ ก ล
ไม่ได้ออกกำลังกายมาเป็นหลายเดือน
คิดดูว่าจะเกิดอะไรขึ้น
 
แทบเอาชีวิตไม่รอด
ลมจะจับเอา ''- -
ขนาดตอนซ้อมหนีไฟเรายังไม่ยอมซ้อมเลย
เฮ่อออ
หนีลงมาแล้วก็ต้องข้ามไปสวนลุมด้วย
ตอนนั้นทั้งมึน ทั้งเหนื่อย เมื่อยอีกตะหาก
ชีวิตบัดซบมาก 555
แต่ก็เป็นประสบการณ์ที่ตื่นเต้นดี
(ขอเจอแค่รอบเดียวนะ อิอิ)